คู่มือฉบับสมบูรณ์ภาษีเงินได้รวมเกาหลีสำหรับสตรีมเมอร์

กรมสรรพากรเกาหลีจัดรายได้สตรีมเมอร์เข้า รหัสอุตสาหกรรม 940305 (การผลิตคอนเทนต์สื่อบุคคล) ในฐานะรายได้ธุรกิจ อย่างไรก็ตามรายการต่อไปนี้ยื่นเป็นรายได้อื่น:

• ค่าตัวหรือค่าบรรยายที่ไม่สม่ำเสมอ
• สปอนเซอร์ครั้งเดียว
• รายได้ต่อปีต่ำกว่า 3 ล้านวอน (จำนวนน้อย)

หากเข้าเงื่อนไขใดเงื่อนไขหนึ่งด้านล่าง แนะนำให้ทำ business registration:

• รายได้ต่อปีเกิน 24 ล้านวอน
• ไลฟ์ประจำ (สัปดาห์ละ 2 ครั้งขึ้นไป)
• ต้องออกใบกำกับภาษีให้ดีลสปอนเซอร์/โฆษณา
• อยากหักค่าใช้จ่ายอย่างอุปกรณ์และค่าเช่า

ข้อดี: คืน VAT, ยอมรับค่าใช้จ่าย, ออกใบกำกับภาษี, รับดีลโฆษณา/สปอนเซอร์ขนาดใหญ่ได้
ข้อเสีย: ยื่น VAT ปีละ 4 ครั้ง, จ่าย 4 ประกันสังคมเอง, บังคับยื่นภาษีเงินได้รวม

ลงทะเบียนเป็นผู้เสียภาษีอย่างง่าย (ยอดขายต่อปีต่ำกว่า 80 ล้านวอน) จะลดภาระ VAT ให้น้อยที่สุด

นอกจากนั้นจะบวกภาษีท้องถิ่นอีก 10% ของภาษีที่คำนวณได้แยกต่างหาก

ผู้ประกอบการรายใหม่หรือรายเล็กที่มีรายได้ต่อปีต่ำกว่า 75 ล้านวอนใช้ simple expense rate 64.2% ได้ (ตามรหัสเกาหลี 940305) แปลว่าถ้าได้ 10 ล้านวอน จะถือเป็นค่าใช้จ่ายอัตโนมัติ 6.42 ล้านวอน

ขนาดกลางถึงใหญ่ใช้ standard expense rate 14.9% บวกใบเสร็จค่าใช้จ่ายหลักจริง (ค่าแรง ค่าเช่า ค่าวัสดุ)

หากใช้ simple expense rate ไม่ต้องเก็บใบเสร็จ → ตัวเลือกที่ง่ายที่สุด

ภาษีเงินได้รวมเกาหลีใช้โครงสร้างก้าวหน้า ทุกครั้งที่ขึ้น 1 ขั้น อัตราจะเพิ่มราว 9 จุดเปอร์เซ็นต์ นั่นคือเพิ่มค่าลดหย่อน 1 ล้านวอนในช่วง 35% ก็ประหยัดได้ 350,000 วอน หากผสมกลยุทธ์ด้านล่างเข้าด้วยกัน รายได้ระดับ 100 ล้านวอนต่อปีมักประหยัดได้ 15–30 ล้านวอน

A. ค่าลดหย่อนรายได้ — ลดฐานภาษีโดยตรง

• เงินบำนาญแห่งชาติและประกันสุขภาพ — หักได้เต็มจำนวน ส่วนที่จ่ายเองสะท้อนอัตโนมัติ แต่สมาชิกแบบพื้นที่ต้องตรวจสอบการกรอกเอง
• Yellow Umbrella Mutual Aid (กองทุนบำนาญสำหรับธุรกิจเล็กเกาหลี) — เฉพาะผู้ประกอบการ หักได้สูงสุด 5 ล้านวอน ต่อปี สมัครได้ผ่านธนาคาร บริษัทหลักทรัพย์ หรือสหพันธ์ SME เมื่อปิดกิจการรับเป็นเงินก้อนได้ ทำหน้าที่เหมือนเงินเกษียณของผู้ประกอบการรายเล็ก สะท้อนทันทีในการยื่นภาษีพฤษภาคมของปีที่สมัคร
• ค่าลดหย่อนส่วนบุคคล — ตัวเอง 1.5 ล้านวอน คู่สมรสและผู้อยู่ในอุปการะคนละ 1.5 ล้านวอน รวมพ่อแม่อายุ 60 ปีขึ้นไป และบุตรอายุไม่เกิน 20 ปี ส่วนเพิ่ม: ผู้สูงอายุ (70+) 1 ล้านวอน คนพิการ 2 ล้านวอน พ่อหรือแม่เลี้ยงเดี่ยว 1 ล้านวอน
• เงินต้นและดอกเบี้ยสินเชื่อค่าเช่าบ้าน — หัวหน้าครัวเรือนที่ไม่มีบ้านสามารถหักเงินต้นและดอกเบี้ยสินเชื่อเชนเซ่ 40% (เพดาน 4 ล้านวอน/ปี)
• ดอกเบี้ยสินเชื่อบ้านระยะยาว — ดอกเบี้ยสินเชื่อบ้านในชื่อตัวเอง (ราคาตลาดมาตรฐานไม่เกิน 600 ล้านวอน) หักได้เต็มจำนวน เพดาน 18 ล้านวอนสำหรับสินเชื่ออัตราคงที่ตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป

B. เครดิตภาษี — หักออกจากภาษีที่คำนวณได้โดยตรง

• pension savings (yeongeum-jeochuk) + IRP (Individual Retirement Pension) — รวมแล้วได้เครดิตภาษีถึง 9 ล้านวอน/ปี รายได้รวมต่ำกว่า 55 ล้านวอนใช้อัตรา 16.5% สูงกว่านั้น 13.2% ฝาก 9 ล้านวอนสามารถคืนได้สูงสุดราว 1.48 ล้านวอน ผู้ประกอบการก็เข้าร่วมได้ ข้อเสียคือถอนไม่ได้จนถึงอายุ 55
• เครดิตค่ารักษาพยาบาล — 15% ของส่วนที่เกิน 3% ของรายได้รวม รวมค่ารักษาพยาบาลของตนเองและผู้อยู่ในอุปการะ รวมแว่นตา/คอนแทคเลนส์ไม่เกิน 500,000 วอนต่อปี การรักษาภาวะมีบุตรยาก 30% ทารกคลอดก่อนกำหนด/ความผิดปกติแต่กำเนิด 20%
• เครดิตค่าการศึกษา — ของตนเองหักได้เต็ม (รวมปริญญาโทขึ้นไป) บุตรคนละ 3 ล้านวอน/ปี (อนุบาลถึงมัธยม) หรือ 9 ล้านวอน (มหาวิทยาลัย) ที่อัตรา 15%
• เครดิตเงินบริจาค — บริจาคตามกฎหมาย 100% (ต่ำกว่า 10 ล้านวอน 15%, สูงกว่า 30%), บริจาคที่กำหนดเพดาน 30% ของรายได้ เงินทางการเมืองสูงสุด 100,000 วอนได้เครดิต 100% (หมายเหตุ: ต้องเป็นชื่อของตนเอง)
• เครดิตค่าเช่ารายเดือน — ไม่มีบ้าน รายได้รวมต่ำกว่า 80 ล้านวอน บ้านที่มีราคาตลาดมาตรฐานต่ำกว่า 400 ล้านวอน: เครดิต 17% ของค่าเช่าไม่เกิน 10 ล้านวอนต่อปี ขอได้โดยไม่ต้องมีความยินยอมของเจ้าของบ้าน
• เครดิตบุตร — บุตรอายุ 8 ปีขึ้นไป: 1 คน 150,000 วอน, 2 คน 350,000 วอน, ตั้งแต่ 3 คนเพิ่มคนละ 300,000 วอน คลอด/รับบุตรบุญธรรม: คนแรก 300,000 วอน คนที่สอง 500,000 วอน ตั้งแต่คนที่สาม 700,000 วอน
• เครดิตภาษีมาตรฐาน — หากไม่ใช้รายการข้างต้น จะใช้ 130,000 วอนอัตโนมัติ หากรายการที่จะรวบรวมไม่เกิน 130,000 วอน ใช้มาตรฐานจะคุ้มกว่า

C. เฉพาะผู้ประกอบการ — เพิ่มค่าใช้จ่ายให้สูงสุด

• การปันส่วนค่าเช่า/ค่าส่วนกลาง โฮมออฟฟิศ — หากใช้บ้านส่วนหนึ่งเป็นสตูดิโอสามารถปันค่าเช่า ค่าส่วนกลาง ค่าไฟ ค่าอินเทอร์เน็ตตามสัดส่วนพื้นที่ ปกติช่วง 20–30% เป็นโซนปลอดภัย
• ค่าเสื่อมอุปกรณ์ — กล้อง ไฟ พีซี ไมค์ ฯลฯ ทรัพย์สินตั้งแต่ 1 ล้านวอนขึ้นไปคิดค่าเสื่อม 5 ปี แบบเส้นตรงหรือยอดลดลง ต่ำกว่า 1 ล้านวอนคิดเป็นค่าใช้จ่ายทันที Galaxy/iPhone ก็ปันตามสัดส่วนใช้งาน (โดยทั่วไป 50–70%)
• ค่าจ้างแรงงาน — จ่ายให้ผู้จัดการ คนตัดต่อ คนทำธัมบ์เนล สมาชิกในครอบครัวก็เข้าระบบเงินเดือนได้หากพิสูจน์การทำงานจริง (คู่สมรสประมาณ 2.5 ล้านวอน/เดือนเป็นจุดสมดุลระหว่าง 4 ประกันและภาษี)
• การออกบัตรเครดิตธุรกิจ — สลิปบัตรคือหลักฐานค่าใช้จ่ายโดยตรง แยกจากบัตรส่วนตัวและลงทะเบียนในเมนู [Cash Receipts/Credit Cards] ของ Hometax เพื่อรวบรวมอัตโนมัติ
• ค่ารับรองและสวัสดิการ — รวมพบปะแฟนคลับออฟไลน์ มื้อร่วมงาน collab มื้อพนักงาน ฯลฯ รายการเกิน 30,000 วอนต่อชิ้นต้องมีหลักฐานคุณภาพ (ใบกำกับภาษี/บัตร/cash receipt)
• ค่ายานพาหนะ — เมื่อจดบันทึกการใช้รถสำหรับงานจริง สามารถรวมค่าน้ำมัน ค่าประกัน ค่าเสื่อม แนะนำสัดส่วนใช้เฉพาะงาน 50% ขึ้นไป
• ค่าเสื้อผ้าและความงาม — เสื้อผ้าทั่วไปโดยหลักไม่ยอมรับ แต่ชุดแสดง คอสเพลย์ ชุดตัวละครจะยอมรับหากผูกกับคอนเทนต์โดยตรง เก็บใบเสร็จคู่กับภาพหน้าจอคอนเทนต์

D. การลดหย่อนและเลื่อนภาษี — หมัดใหญ่

• การลดหย่อนภาษี SME สตาร์ทอัพเยาวชนเกาหลี — เยาวชนอายุ 15–34 ที่เริ่มกิจการนอกเขตเมืองหลวงได้ ลดหย่อน 100% เป็นเวลา 5 ปี ในเขตเมืองหลวงได้ 50% สื่อบุคคล (940305) ก็เข้าเงื่อนไข เวลาและที่อยู่ของ business registration สำคัญมาก
• การลดหย่อนพิเศษสำหรับ SME เกาหลี — ผู้ประกอบการที่รายได้ต่ำกว่าเกณฑ์ได้ลดหย่อน 5–30% แตกต่างตามภูมิภาคและอุตสาหกรรม
• การยกผลขาดทุนไปปีถัดไป — ผลขาดทุนจากปีที่ขาดทุน ยกได้ 15 ปี และหักจากกำไรของปีถัดไป สำคัญสำหรับสตรีมเมอร์รายใหม่หรือเล็ก
• เลือกภาษีแยกหรือภาษีรวม — รายได้ทางการเงินต่ำกว่า 20 ล้านวอนใช้ภาษีแยก (15.4%) อาจคุ้มกว่า หากรายได้ธุรกิจอยู่ในช่วง 35% ขึ้นไปให้เลือกแยกเสมอ

⚠ รายการด้านบนเป็นข้อมูลทั่วไปและการบังคับใช้ขึ้นกับสภาพเฉพาะของคุณ (ที่อยู่อาศัย อายุ รายละเอียดอุตสาหกรรม) หากรายได้ต่อปีเกิน 50 ล้านวอน การจ้างที่ปรึกษาภาษีเกาหลี (มักปีละ 500,000–2 ล้านวอน) มักคุ้มค่ามากกว่าค่าใช้จ่าย

1. เข้า Hometax hometax.go.kr → ลงชื่อเข้าใช้ด้วยใบรับรองร่วมหรือการยืนยันตัวตนแบบง่าย
2. [ยื่น/ชำระ] → [ยื่นภาษี] → [ภาษีเงินได้รวม] → [จัดทำการยื่นปกติ]
3. เลือกประเภทยื่น (simple expense rate / standard expense rate / รายได้อื่น)
4. ใส่รหัสอุตสาหกรรม 940305 และจำนวนรายได้
5. ตรวจสอบค่าใช้จ่ายที่จำเป็นที่คำนวณอัตโนมัติ
6. กรอกค่าลดหย่อนส่วนบุคคลและเบี้ยประกัน
7. ยืนยันภาษีที่คำนวณได้ (เทียบกับเครื่องคำนวณของเรา)
8. ยื่นภาษีท้องถิ่นพร้อมกัน (10%)
9. ใส่บัญชีสำหรับชำระหรือรับคืน
10. บันทึก PDF ใบรับ (เก็บ 5 ปีตามที่กฎหมายกำหนด)

• ตกหล่นจำนวน diamond payout — แม้เอเจนซีจะหักภาษี ณ ที่จ่าย ก็ยังต้องแจ้ง ต้องยื่นรวม
• ไม่แจ้งรายได้แพลตฟอร์มต่างประเทศ — ผู้พำนักในเกาหลีต้องนำ YouTube AdSense และ TikTok ทั่วโลกมารวมด้วย
• ไม่เก็บใบเสร็จค่าใช้จ่าย — ถ้าจะใช้ simple expense rate ก็ OK ถ้าจะใช้ตามจริงต้องเก็บไว้ 5 ปี
• หักลดหย่อน 4 ประกันสังคมไม่ครบ — ถ้าไม่เชื่อมต่ออัตโนมัติให้กรอกเอง
• ยื่นช้าในเดือนพฤษภาคม — ปรับ 20% ไม่ยื่น + ดอกเบี้ยจ่ายช้า 9% อย่างน้อยให้ยื่นตามกำหนดแล้วขอผ่อนชำระ